~Kampoeng~

Hoiii....
Hoe gaat het iedereen? Apa kabar? Hier is alles fantastisch! Ik ben ongeveer twee weken in Jogja en heb toch al veel dingen gedaan en veel mensen ontmoet. Ik heb al zo veel dingen gezien.

In het Indonesisch zeg ik Inilah kenyataan, inilah yang nyata. (En ik heb geen idee hoe je dit moet uitdrukken in het Nederlands of Engels) Alles is zó écht. Dít is het leven, zo echt. De mensen, de geluiden overal, de geur van het drukke verkeer in de stad en van de rustige rijstvelden, zijn allemaal echt.

Weet je wat je in Jogja kunt tegenkomen? Alles behalve koudheid en koudheid ;)

Veel plezier iedereen.
Groetjes,
RhoMayda

So Real

Sudah dua minggu di Jogja. Apa kabar semuanya? :) Maaf sekali baru bisa nulis lagi. Kadang keasyikan di sini, sampai lupa yang maya-maya, heheheee... nggak kok, saya ngga lupa. Tapi ya memang baru sempat, kebetulan hari ini masih belum ada acara. Baru nanti malam mau ngopi sama teman-teman SMA.

Sudah banyak yang dilakukan, yang ditemui. Ternyata semuanya tuh sangat nyata ya. Kebiasaan saya timbul lagi, mulai membanding-bandingkan sini dengan sana (Eropa). Di sana tuh ngga banyak kok yang bisa dilihat. Itu-ituuu aja. Semuanya serba monoton dan rapi. Di sini walaupun ngga semuanya baik-baik saja, tapi paling nggak, banyak warnanya.

Oia, ada reuni minggu lalu! Reuni Moehi angkatan 2004.  Waaa heboh! :) Dan kemarin malam kami nonton di FKY. Filmnya keren-kereeen! Film pertama tuh animasi. Bagus! Uh yeah! Hahahahaaa.... Yang kedua dokumenter tentang Timor Leste. Mereka menuntut keadilan dan kebenaran dari pemerintah Indonesia. Walah, videonya ngeri, banyak korban, Dab! Film ketiga tuh film pendek judulnya The Waiting (kesel tenan le ngenteni) ^^ Film terakhir tentang korupsi di Indonesia, settingnya di lembaga kecamatan di Jogja. Bagus banget! Setelah itu kami nongkrong di Alkid (lagi-lagi).

Ada beberapa teman kelas juga dari Leiden yang kebetulan di Jogja, saya juga sudah ketemu mereka, kemarin makan soto sama Ida dan Iona.

:)

Salaam,
RhoMayda

Dag iedereen, dag Jesse :)
Deze keer heb ik Jesse beloofd om (ook) in het Nederlands te schrijven. Dus Jesse, daar komt 'ie.

Onlangs heb ik een paper geschreven over Kartini (1879-1904). Kartini was een Indonesische jonge vrouw die streed voor de emancipatie van de bevolking van Nederlands-Indië (toen heette Indonesië zo). In die tijd werd onderwijs alleen maar gegeven aan kinderen uit de hoge klasse. Toen mochten meisjes ook niet naar school.

Kartini was heel modern en vond het niet eerlijk. Volgens haar had iedereen recht op onderwijs. Dat schreef ze ook aan haar vrienden. Kartini had tien Nederlandse correspondenten. Ze waren niet zo maar Nederlanders, maar Nederlanders met een hoge functie in de regering. Aan hen stuurde Kartini brieven over haar ideeën.

Eindelijk maakte Kartini in 1900 (Kartini was toen 21, zo oud als ik!) kennis met Meneer Abendanon. Hij was directeur van het Departement van Onderwijs, Eeredienst en Nijverheid van de Nederlands-Indische regering. Het bleek dat de heer Abendanon ook dezelfde ideeën had als die van Kartini. Kartini kon niet geloven dat er iemand was in Batavia (nu Jakarta) die ook bezorgd was voor de toestand van de bevolking.

Er werden scholen opgebouwd. De eerste scholen waren bedoeld voor kinderen uit de hoge klasse. Abendanon maakte allerlei plannen om nog meer scholen op te richten. Hij wilde volkscholen opbouwen. Maar zo gemakkelijk was het helemaal niet. De Raad van Indië vond het op een gegeven moment te veel. Om scholen op te bouwen voor gewone mensen was het te duur. Het plan werd afgewezen.

Kartini overleed in 1904, vier dagen nadat ze haar zoon baarde. Haar dromen waren nog niet vervuld.

Maar! (Hmmm... spannend) Abendanon heeft in 1911 de brieven van Kartini verzameld en gepubliceerd. De verzameling, het boek, heet Door duisternis tot licht. Dit was een groot succes, het werd de 'best-seller' in die periode.
Nadat dit boek verscheen kreeg Abendanon concrete steun van veel mensen om meisjesscholen op te bouwen, deze scholen heetten Kartinischolen. Dit was het begin van een nieuwe periode in Nederlands-Indië. Iedereen mocht naar school, ook meisjes, ook kinderen uit de lagere klasse. De dromen van Kartini zijn vervuld.

:)

Oh ik heb nog foto's van de boeken die ik heb gebruikt voor de paper. Een paar boeken zijn mijn eigen boeken. De rest is van de bib KITLV. Ik vond het heel leuk dat ik het boek Door duisternis tot licht mocht lenen (de vierde druk, 1923).

Ik ben trouwens de hele zomer in Indonesië. De titel 'Poelang Kampoeng' in het Indonesisch (oude spelling. Nu moet je schrijven 'Pulang Kampung') betekent letterlijk zoiets als 'terug naar dorp'. Ik zal proberen regelmatig wat te schrijven op deze blog en misschien wat foto's erbij te zetten.

Fijne zomervakantie iedereen!
Groetjes xxx
RhoMayda

Poelang Kampoeng 

Akuuu pulaaang... dari rantaaau...

Hahahhaaaa... ada yang tahu lagu itu ngga sih? Maaf seribu maaf, saya menghilang begitu saja (mbok kamu tobat to!). Saya ngga niat untuk menghilang, ini karena kepepet. Dua minggu lalu mulai ujian, dan baru selesai Jumat kemarin. Tapi alhamdulillah semua berjalan lancar (dan sampai sekarang ngga ada ujian yang perlu diulang).

Satu paper sudah selesai, tentang Kartini (cerita ada di atas, hehehe...). Tapi masih ada dua paper yang belum dikumpulkan. Satu harus diselesaikan, satunya masih belum mulai. Nanti saja sambil liburan, nyempetin diri dikit-dikit.

Saya balik ke Jogja nih! Ayo ke Jogjaaa... saya traktir kopi paling romantis se-Jogja (remang-remang soalnya) ^^

Sepertinya pulang kampung kali ini saya akan lebih rajin ke warnet, menebus dosa hehehe.... Saya memang ngga tahu aturan, ngga pernah menaati kode etik blogging, datang dan pergi begitu saja (cieee... bosone... bubrak) ^^

Kalau ke Jogja kabar-kabar lho yaa.... Dan kalau saya nyasar di Solo atau Surabaya, atau di manapun Anda berada, mohon ditampung :)

Salaam,
RhoMayda